6 Οκτωβρίου, 2022

Κι αν ήταν τα παιδιά μας;

Κάποτε ειπώθηκε ότι η αξία μιας κοινωνίας μπορεί να μετρηθεί με το πώς φροντίζει τους ηλικιωμένους και τα παιδιά της.

Τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο των σαράντα εκατομμυρίων «σύγχρονων σκλάβων».

Παιδιά που δουλεύουν ακόμα και 12 ώρες την ημέρα για το τίποτα, τα εκμεταλλεύονται ως εργατικό δυναμικό, πολύ συχνά κακοποιούνται σεξουαλικά, χρησιμοποιούνται ως εργατικό οργανωμένο έγκλημα, τα σκοτώνουν για να πάρουν και να πουλήσουν τα όργανά τους σε όποιον έχει τη δυνατότητα να τα αγοράσει…

Στις φτωχότερες περιοχές του κόσμου, τα παιδιά εργάζονται για να δημιουργήσουν προϊόντα με πολύ χαμηλό κόστος που στη συνέχεια πωλούνται στις ανεπτυγμένες χώρες και σε πολυεθνικές και αγοράζονται από καταναλωτές με απόλυτη αδιαφορία…

Σε όλο τον κόσμο τα παιδιά χρησιμοποιούνται και κακοποιούνται, τα εκμεταλλεύονται και κανείς δε φαίνεται πως νοιάζεται, υπάρχει πλήρης αδιαφορία.

Αυτό είναι το επίπεδο πολιτισμού του κόσμου στην τρίτη χιλιετία;

Από NINO Fezza cinereporter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.