6 Οκτωβρίου, 2022

Ο επαναστάτης και η κότα του πληκτρολογίου!

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

Πόσα και πόσα «ζούμε» διαβάζοντας κάθε μέρα στο διαδίκτυο από μια μεγάλη μερίδα «φίλων», κι όχι μόνο, που δεν κάνουν άλλη δουλειά όλη μέρα από το να μας βομβαρδίζουν, μάλλον ηθελημένα, με ειδήσεις καλώντας άμεσα ή έμμεσα το «κοινό» τους να ξεσηκωθεί, να επαναστατήσει, να “πολεμήσει” και γενικά να βγάλει αυτό το φίδι από την τρύπα.

Άλλους, πάλι, τους διαβάζουμε κάθε μέρα να καταφέρονται «επί δικαίων και αδίκων», να δικάζουν και να κρίνουν «ζώντες και νεκρούς», να απονέμουν «δικαιοσύνη» κατά το δοκούν και να μας καλούν πολλές φορές ακόμα και σε βίαιες θέσεις ή κινήσεις, κάνουν λόγο για ξεσηκωμό και νομίζουν πως κάνουν επανάσταση μπροστά στην οθόνη τους, το χειρότερο βέβαια όλων είναι ότι ο λόγος τους περισσότερο θυμίζει οπαδό ποδοσφαιρικής ομάδας παρά ένα ελεύθερο και σκεπτόμενο πολιτικοποιημένο πλάσμα.

Πόσες, άραγε, προελάσεις της «Μεραρχίας του Facebook», επιχειρήσεις των «Επίλεκτων Καταδρομέων του Instagram» ή κινήσεις της «Πυροβολαρχίας του Twitter» δεν βιώσαμε μέσα από τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαβάζοντας τον κάθε… πυροβολημένο «πολέμαρχο» ή την κάθε μια ψωνισμένη που έχει την εντύπωση ότι είναι το λιγότερο η.. Μπίμπι Αγιέσα;

Μιλάμε για τους γνωστούς πλέον «Ράμπο του… πληκτρολογίου», τους iPhone-νεοεπαναστάτες, που καθισμένοι συνήθως στον καναπέ τους μπροστά σ’ ένα λάπτοπ ή κρατώντας το κινητό τους, αναλώνουν όλη την αγωνιστικότητα, δημιουργικότητα κι επαναστατικότητα που διαθέτουν(ή και όχι), κάνοντας, χωρίς κανέναν σεβασμό, τις αυστηρές κριτικές και παρατηρήσεις τους επί παντός επιστητού. Πολιτικά θέλεις ; Οικονομικά ή θέματα εθνικής άμυνας; Διεθνείς σχέσεις, γεωπολιτικά ή θέματα υγείας; Τι θέλεις; Απ’ όλα έχει ο μπαξές.

“Χτυπημένοι” από κάποια μυστηριώδη ψυχική ασθένεια, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο “Πεφωτισμένος Λόγος” τους αφυπνεί συνειδήσεις και ότι με κάθε “κείμενό” τους αλλάζουν τον κόσμο, χωρίς να χρειαστεί καν να κουνηθούν από την ανατομική καρέκλα τους! Με τη βοήθεια του πληκτρολογίου τους, σαν “Ποπολάροι του Διαδικτύου”, αρχίζουν την ένδοξη μάχη ενάντια στη διαφθορά, τη διαπλοκή και άλλες λέξεις από “δια” που ακούνε στα δελτία ειδήσεων! Και φαντάζονται ότι, επειδή έγραψαν αυτοί μία μπαλαφάρα που τη διάβασαν 100 άτομα, ξαφνικά θα μεταμορφωθεί το σύμπαν, επαναστατημένοι πολίτες θα ξεχυθούν στους δρόμους με κόκκινες σημαίες και μετά από λίγα χρόνια, θα τους στήσουν και ανδριάντα στο Πεδίον του Άρεως, λίγο πιο πέρα από τον ένδοξο Βασιλέα πάνω στο ψωράλογο…

Πατώντας απλά το πληκτρολόγιο, μέσα στη δροσιά ή τη ζεστασιά του σαλονιού τους, γεμάτοι πάθος και μεγάλα λόγια(που συνήθως αποτελούν κοπτοραπτική άλλων κειμένων και σχολίων γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν να γράψουν ούτε πέντε σειρές μόνοι τους), ασφαλείς και από μακριά, εκφέρουν και διαδίδουν την κατά τ’ άλλα ταπεινή τους γνώμη και.. γνώση! Απαλλαγμένοι από τα προβλήματα της καθημερινότητας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο μέσος πολίτης κι έχοντας λύσει το θέμα του βιοπορισμού τους.. γιατί στα αλήθεια ποιος έχει τόσο ελεύθερο χρόνο μέσα στη μέρα του αν εργάζεται, για να βομβαρδίζει κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ το “κοινό” του με τέτοιου είδους αναρτήσεις; πού να βρει το χρόνο και τη διάθεση ένας απλός λαϊκός άνθρωπος του μόχθου και του μεροκάματου, που έχει ένα σωρό υποχρεώσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθεί; Απαλλαγμένοι λοιπόν και ήσυχοι απ’ όλα, δε κάνουν τίποτα άλλο παρά να απευθύνονται στα πιο ταπεινά ένστικτα του ανθρώπου που καμιά σχέση δεν έχουν με την αγάπη για τον τόπο και την αλλαγή που πρέπει να έρθει.. και που μάλλον δεν θα έρθει ποτέ όσες κυβερνήσεις και να αλλάξουν, γιατί λείπει η πολιτική παιδεία και σκέψη και περισσεύει ο οπορτουνισμός και το “οπαδιλίκι”.

Εκτός από αυτή την κατηγορία υπάρχει φυσικά και μια ακόμη, αυτοί των γνωστών πλέον, κατ’ ευφημισμόν «διαμορφωτών κοινής γνώμης», των λεγόμενων influencers, με τις δεκάδες καθημερινά αναρτήσεις στο διαδίκτυο, που αμείβονται «με το κομμάτι», γεγονός που οι “βαθιά νυχτωμένοι φίλοι και ακόλουθοι” τους τις περισσότερες φορές δε γνωρίζουν. Αυτοί ανήκουν σε μια άλλη κατηγορία, που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια από τη νέα τάξη πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα, και αποτελούν μια ξεχωριστή συζητήσιμη περίπτωση.

Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ασφαλώς και δεν πρέπει ούτε να υποτιμούνται, αλλά ούτε και να υπερεκτιμούνται. Το πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή ή ενός κινητού μπορεί να θεωρείται πλέον από πολλούς ένα ισχυρό και ακαταμάχητο όπλο, όμως, με τον τρόπο που χρησιμοποιείται, τείνει να γίνει καθαρά ένα όπλο που δεν έχει σφαίρες.

Οι όψιμοι επαναστάτες του πληκτρολογίου και των κοινωνικών δικτύων είναι πλέον πολλοί. Θα περίμενε κανείς από αυτούς, να έχουν έναν ενεργό ρόλο στη ζωή, ν’ αναλάβουν πρωτοβουλίες, ίσως και ηγετικούς ρόλους. Στην πλειοψηφία όμως παραμένουν δειλοί και άτολμοι, βολεμένα, αργόσχολα ανθρωπάκια που επιζητούν την προσοχή του όχλου, ίσως για να μπορέσουν να την εξαργυρώσουν λίγο αργότερα. Είναι πάντα θυμωμένοι, πάντα εξαγριωμένοι κι έξαλλοι και δεν βλέπουν τίποτα θετικό να υπάρχει σ’ αυτή τη ζωή.

Το μόνο που δείχνουν να αναζητούν είναι απλά ένα ακροατήριο από τον άμβωνα του Facebook ή του Twitter. Κι αν βέβαια ισχύει κάτι τέτοιο, ασφαλώς έχει να κάνει με την εκτόνωση και κυρίως με τα προσωπικά αδιέξοδα και την ευχαρίστηση που αντλούν μέσα απ’ αυτήν την ενασχόληση γιατί δεν έχουν καμιά άλλη. Σίγουρα, όμως, δεν έχει καμία σχέση με καμία επανάσταση.

Καλά γραψίματα σας εύχομαι και καλή ψυχή! Όταν σηκωθείτε από την καρέκλα για να ξεμουδιάσει το αριστερό σας κ@λομέρι, πιάστε και καμιά μπίρα από το ψυγείο να έχετε για μετά…

από news.marathonpress.gr και prosoxidagwnei.wordpress.com και κάτι ψιλά δικά μου!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.