17 Αυγούστου, 2022

Πώς βγήκε η έκφραση «κομματόσκυλα».. μάθε 5 χαρακτηριστικά για να τα ξεχωρίζεις!

του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού

Πώς βγήκε η έκφραση «κομματόσκυλα» για τους επαγγελματίες υποστηρικτές των πολιτικών; Τα υπάκουα σκυλάκια των αριστοκρατών και η χρήση τους από τους πολιτευτές

Η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 είχε σαν αποτέλεσμα η νεότερη Ελλάδα, εκτός από Σύνταγμα, να αποκτήσει και Κοινοβούλιο, στο οποίο συμμετείχαν βουλευτές που είχαν αναδειχθεί κατόπιν εκλογών. Αυτό συνεδρίασε για πρώτη φορά το 1844.

Όπως αναλύει ο ιστορικός, Κωνσταντίνος Λαγός, τότε παρατηρήθηκε ένα φαινόμενο που ήδη υπήρχε σε ανεπτυγμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αλλά στο οποίο ο ελληνικός λαός ήταν ασυνήθιστος. Κάποιοι πολιτικοί, όταν επισκέπτονταν τις εκλογικές περιφέρειες ή έκαναν βόλτες στα καφενεία της πρωτεύουσας, συνοδεύονταν από μικρά χαριτωμένα σκυλάκια που φορούσαν κορδέλες και κουδουνάκια.

Ο Άγγλος συγγραφέας Ούλτερ Σκοτ σε πίνακα του 1844. Συνοδεύεται στον περίπατό του από μικρόσωμα σκυλιά, μόδα που αντέγραψαν την ίδια εποχή στην Ελλάδα οι πρώτοι βουλευτές

Οι πολιτικοί, τα είχαν μάθει κόλπα, όπως να πιάνουν μπάλες με τα στόματά τους, να κάνουν τούμπες και να κυλιούνται στο έδαφος. Επίσης, συνήθιζαν να τους δίνουν ονόματα αρχαίων θεών. Τα σκυλάκια αυτά δεν είχαν καμία σχέση με τα σωματώδη τσοπανόσκυλα της ελληνικής υπαίθρου, που οι Έλληνες γνώριζαν καλά, αφού ήταν «σκυλιά σαλονιού».

Για πρώτη φορά τέτοια σκυλιά έφθασαν στην Ελλάδα με τους Βαυαρούς του Όθωνα και με πλούσιους Έλληνες του εξωτερικού, που εγκαταστάθηκαν στο νέο κράτος φέρνοντας μαζί τους ευρωπαϊκές συνήθειες. Έτσι, οι βουλευτές αντέγραψαν αυτή τη μόδα από την υψηλή κοινωνία, της οποίας κάποιοι ήταν μέλη, αλλά οι περισσότεροι ήλπιζαν να γίνουν μέσω της πολιτικής.

Τα σκυλιά ως σύμβολο κύρους

Όμως, η διαφορά ήταν ότι ενώ μέχρι τότε τα σκυλάκια αυτά ήταν περιορισμένα στα σπίτια και τους κήπους των αριστοκρατών, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα του κόσμου, οι πολιτικοί τα έπαιρναν μαζί τους όπου και αν πήγαιναν. Τα μικρά αυτά σκυλιά γρήγορα έγιναν σύμβολα κύρους γι’ αυτούς και τους συνόδευαν παντού, ακόμη και μέσα στη Βουλή.

Πίνακας του Ιακώβου Ρίζου που δείχνει Ελληνίδα μεγαλοαστή στο τέλος του 19ου αιώνα με σκυλί σαλονιού\

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η άγνωστη εκδήλωση φιλοζωϊσμού στην Ελλάδα, μόλις δύο δεκαετίες μετά την Επανάσταση του 1821 και αξίζει να ερευνηθεί, αναφέρει ο Κ. Λαγός. Όμως, οι περισσότεροι Έλληνες εκείνης της εποχής δεν έβλεπαν τα σκυλάκια αυτά με φιλοζωϊκή διάθεση, αφού γι’ αυτούς έφθασαν να συμβολίζουν τους συμπατριώτες τους που, όπως τα σκυλάκια, έτσι και εκείνοι προσκαλούνταν στους πολιτικούς, τους έγλυφαν και έκαναν τούμπες, προκειμένου να τους ρίξουν κανένα ξεροκόμματο.

Η εφημερίδα «Ελπίς» της 2ης Αυγούστου 1848 γράφει σχετικά γι’ αυτά τα πρώιμα «κομματόσκυλα»:

«Μερικοί των κκ. Βουλευτών κοντά εις τα άλλα πλεονεκτήματα του συρμού και της ευγένειας όσα είχον, οίον ομματοϋάλια, χειρόκτια και κομβολόγια, παρετηρήθη ότι φέρουν μαζί των και σκυλάκια μικρά, καλλωπισμένα με περιδέραιον εις τον λαιμόν από κουδούνια, τα οποία έμαθον να τους ακολουθούν εις τας αγιάς, εις τα καφενεία, και έως εις αυτό το Βουλευτήριον αποκαλούντες αυτά με θεία ονόματα, άλλο Ερμήν και άλλο Απόλλωνα κτλ. δια να δείξουν την αρχαιότητα και προπατορικήν ημών δόξαν και εύκλειαν. Τάλαινα και δυστυχής Ελλάς, πως κατήντησες, οι θεοί σου να είναι σκύλοι και οι σκύλοι σου θεοί!!!!».

Τα ζώα τα αγαπάμε..

Νοιαζόμαστε γι’ αυτά, τα προσέχουμε, (πρέπει να) μαχόμαστε για τα δικαιώματά τους.

Υπάρχει όμως μια και μόνη κατηγορία «ζώου» που δεν θες ούτε να το βλέπεις. Που σε βγάζει απ’ τα ρούχα σου.

Πού δεν θα χάλαγε κανέναν αν αύριο κιόλας αφανιζόταν:

Το κομματόσκυλο!

Τα χαρακτηριστικά του, που κάνουν απαραίτητη την τοποθέτηση στο λαιμό επιγραφής:

«Προσοχή, κομματόσκυλο»!

Μιλάει για το κόμμα με τον ίδιο φανατισμό που μιλάει για την ομάδα του

Η ποδοσφαιροποίηση (με την κακή έννοια) της πολιτικής είναι από μόνη της μάστιγα. Η εφαρμογή της όμως από το κομματόσκυλο την κάνει ακόμα πιο ενοχλητική: Φωνάζει, χειρονομεί, δεν ακούει τον συνομιλητή του, αναπαράγει συνθήματα και σλόγκαν. Το μάτι του γυαλίζει όταν βρεθεί αντιμέτωπος σε συζήτηση με κάποιον «από τους απέναντι». Κι αν πεις οτιδήποτε αρνητικό για το κόμμα ή κάποιο στέλεχός του, θίγεται περισσότερο απ’ όσο αν του έλεγες κάτι για τη μανούλα του.

Προσπαθεί να σε βγάλει τρελό

Δεν έχουν σημασία τα γεγονότα, δεν έχει σημασία η πραγματικότητα, δεν έχουν σημασία στατιστικά, μετρήσεις ή οτιδήποτε άλλο του παρουσιαστεί για ν’ αντικρούσει τις θέσεις του. Όλα είναι στημένα, βαλτά, κατευθυνόμενα «από τους άλλους». Δεν θα διστάσει να κάνει το άσπρο-μαύρο, να βιάσει τη λογική, να προσπαθήσει να σε πείσει ότι έξω είναι μέρα στις 23:30 τη νύχτα. Ακόμα κι αν κάποια γκέλα της παράταξης παραείναι… εμφανής, θα επιδιώξει να σε πείσει πως δεν είναι έτσι ακριβώς όπως την κατάλαβες εσύ και 9,5 εκατ. ακόμα άτομα.

Επιχειρηματολογεί με βάση τη γραμμή του κόμματος

Άμεσα συνδεδεμένο με το προηγούμενο. Ως κομματόσκυλο που σέβεται τον εαυτό του (και τα αφεντικά του) δεν έχει δική του άποψη. Ή κι αν έχει την κάνει γαργάρα. Σημασία έχει τι λέει το κόμμα! Πάντα έτοιμος να παπαγαλίσει τσιτάτα ή δικαιολογίες, είναι σαν να έχει καταπιεί κασέτα με την επίσημη γραμμή από τα κεντρικά. Ανεξαρτήτως του αν αυτό που λέει είναι άσχετο με την εκάστοτε συζήτηση ή προκλητικά αβάσιμο, αυτός θα μείνει πιστός στο non paper. Και ακόμα κι αν πρόκειται για τον κυρ-Μανώλη τον υδραυλικό από τα Κάτω Πατήσια, θα ακούγεται σαν τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος.

Κάνει τον χαμάλη σε προεκλογικές συγκεντρώσεις

Για χάρη της παράταξης θα γίνει χίλια κομμάτια. Και ειδικά όταν ο αγώνας κορυφώνεται (με συγκεντρώσεις και προεκλογικές ομιλίες) θα γίνει, αν χρειαστεί, all around παίκτης! Εξάλλου ο ίδιος δεν έχει χαρακτήρα, δεν έχει προσωπικότητα. Θα κάνει ό,τι του ζητήσει το κόμμα και ό,τι πιστεύει πώς θα το βοηθήσει για να φανεί συσπειρωμένο: Και αφίσες θα κολλήσει. Και σημαιάκια θα κουνήσει. Και ημερολόγια θα πουλήσει. Και χαλί να τον πατήσει -άμα λάχει- ο αρχηγός στον δρόμο προς το βήμα θα γίνει!

Βαράει παλαμάκια

Κλακαδόροι υπάρχουν πολλοί. Σαν το κομματόσκυλο όμως κανείς! Γιατί σχεδόν κανείς δεν έχει το πάθος του και τον δικό του ζήλο. Είτε ως κοινό σε προεκλογική ομιλία, είτε ως έμμισθος ακόλουθος, είτε ως επικεφαλής τοπικής οργάνωσης ή συνδικαλιστής, θα λάμψει το πρόσωπό του όταν εμφανιστεί ο βουλευτής του κόμματος ή (ακόμα περισσότερο) ο αρχηγός. Θα προσπαθήσει να ξεσηκώσει και τους υπόλοιπους. Και ακόμα και αν το αντικείμενο του πόθου (του) λέει από το βήμα κλαπαρχιδιές, θα βγάλουν ρόζους τα χέρια του από το παλαμάκι.

πηγή χαρακτηριστικών: menshouse.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.