2 Φεβρουαρίου, 2023

Ιωάννης Συγγελάκης: Διαρκής αγώνας από το σκοτάδι στο φως!

Συγκλονίζει η ανάρτηση του γιού του Ιωάννη Συγγελάκη που “έφυγε” σήμερα από τη ζωή

Χάσαμε τον πατέρα μας, το στήριγμά μας, την πυξίδα μας στα δύσκολα! Χάσαμε το καθημερινό παράδειγμα θάρρους και γενναιοψυχίας, αυταπάρνησης, ηθικής ακεραιότητας, συνέπειας, ανθρωπιάς, φιλαλληλίας και γενναιοδωρίας. Και μείναμε ορφανοί, μόνοι κι έρημοι, πληγωμένοι, ακρωτηριασμένοι, να παλέψουμε με τις δυσκολίες της ζωής σε καιρούς σκληρούς κι αδυσώπητους!

Δύναμή μας η ευχή του, πολύτιμο φυλακτό τα λόγια του και τα έργα του, πυξίδα μας οι αρχές και οι αξίες του, το παράδειγμά του. Από το Ολοκαύτωμα της Βιάννου τον μαύρο Σεπτέμβρη του 1943 που σημάδεψε τη ζωή του και τη ζωή του αδελφού του Χρύσανθου και του αγέννητου Αριστομένη, από το πένθος, την ορφάνια, την ακραία πείνα, το περπάτημα επί 6+6 χιλιόμετρα κάθε μέρα για να πάει από τ’ Αμιρά στο Γυμνάσιο της Άνω Βιάννου, χωρίς παπούτσια. Και στη συνέχεια στον στρατό – κάτεργο εκείνης της εποχής (όπου όμως φόρεσε το πρώτο του παλτό κι έφαγε κανονική μερίδα φαγητού).

Και από κει, με ασύλληπτης δυσκολίας προσπάθειες, στα επτά πανεπιστημιακά πτυχία, την οικογενειακή αποκατάσταση, την κοινωνική καταξίωση! Από δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο στα προσφυγικά Δαμάνια Μονοφατσίου, στη συνέχεια δάσκαλος στα Δημοτικά Σχολεία της Αμφιάλης και των Σεπολίων και μετά τη μετάταξη στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στο Λύκειο της Κυψέλης, Προϊστάμενος του Γραφείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αθηνών και, τέλος, Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά.

Μία διαδρομή ακανθώδης, επίμονη, επίπονη, ανηφορική, ασκητική, με πολλές θυσίες αλλά και κάποιες χαρές. Χωρίς ποτέ ο πατέρας μας να ξεχάσει από πού ξεκίνησε. Χωρίς ποτέ να χάσει την ανθρωπιά του, χωρίς ποτέ να σταματήσει να υπερασπίζεται ενεργά και με κόστος τον αδύναμο: είτε ήταν μαθητές, είτε καθηγητές και συνδικαλιστές διωκόμενοι από την κρατική – κυβερνητική αυθαιρεσία, είτε απλώς φτωχοί άνθρωποι που πάλευαν για την επιβίωση και την πρόοδο των παιδιών τους.

Αλλά και χωρίς ποτέ να σταματήσει ν’ αγωνίζεται για Δικαιοσύνη απέναντι στην αναλγησία και υπεροψία του “δημοκρατικού” γερμανικού κράτους: ως συγγραφέας, ερευνητής της Ιστορίας του τόπου του και ομιλητής σε τελετές μνήμης, ως εκπρόσωπος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου και Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Θυμάτων Ναζιστικής Κατοχής, ως απλό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου που αγωνιούσε και συμμετείχε, με σεμνότητα, στον αγώνα για Δικαιοσύνη όσο ελάχιστοι.

Πατέρα θα μας λείψεις! Μας έδωσες τα πάντα – και ακόμα περισσότερα – και σου δώσαμε ελάχιστα. Έφυγες πριν μπορέσω να σου δώσω απλές χαρές της ζωής που τόσο πολύ προσδοκούσες. Αλλά και πριν προλάβεις να γευθείς τη χαρά της απόδοσης Δικαιοσύνης για το Ολοκαύτωμα της Βιάννου. Όμως πρόλαβες κι έκανες πράξη ζωής τον ανυποχώρητο ΑΓΩΝΑ για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΠΡΟΟΔΟ, ΑΓΩΝΑ με ΗΘΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΙΑ κι ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

Καλό ταξίδι πατέρα! Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ! Θα φροντίσουμε τη μητέρα μας, με την οποία έζησες μία ολόκληρη ζωή και με τόση αυταπάρνηση στήριξες τα τελευταία χρόνια. Και θα μείνουμε ενωμένοι, όλη η οικογένεια, πορευόμενοι στους δρόμους της αρετής και του αγώνα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Η Εξόδιος Ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Άρβη, την Πέμπτη 26.1.2023 και ώρα 2μμ και η ταφή στο Νεκροταφείο Αμιρών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *