19 Μαΐου, 2024

Τίποτε δεν έχει τελειώσει για όποιους έλαβαν το μήνυμα των εκλογών

0

από τον Γιάννη Μυλόπουλο

Γιατί ηττήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ηττήθηκε γιατί είχε το σύνολο του οικονομικού, μιντιακού και πολιτικού συστήματος εναντίον του.

Το διαπλεκόμενο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο που οδήγησε τη χώρα στη δημοσιονομική καταστροφή και στα μνημόνια της λιτότητας και το οποίο για μια ακόμη φορά την οδηγεί και σήμερα στον ίδιο δρόμο, έχοντας εκτοξεύσει το χρέος κατά 44 δις, είδε στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα μια μεγάλη απειλή.

Την απειλή που έρχεται από ένα αριστερό κόμμα, έναν ικανό πολιτικό αρχηγό και έναν  κόσμο που επειδή πιστεύει στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δίκαιης ανάπτυξης και της έντιμης διαχείρισης, δεν είχε εξαρτήσεις από τη διαπλοκή.

Και γι’ αυτό και όρθωσε το ανάστημα απέναντι στην παθογένεια της διαπλοκής και της διαφθοράς.

Αυτό που δεν θα συγχωρήσουν ποτέ στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι  απέδειξαν, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας, ότι γίνεται να υπάρξει κυβέρνηση χωρίς σκάνδαλα, χωρίς διαφθορά και χωρίς διαπλοκή με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που λυμαίνονται την Ελλάδα.

Μια κυβέρνηση που όταν έφυγε, έχοντας ρυθμίσει το χρέος και έχοντας βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, άφησε πίσω της, για πρώτη φορά, τα ταμεία γεμάτα.

Αυτό το πείραμα που συνέβη στη χώρα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2015 – 2019 δεν θα μας το συγχωρήσουν ποτέ.

Βεβαίως η διεθνής εμπειρία διδάσκει ότι όποια πολιτική δύναμη κυβέρνησε εν μέσω μνημονίων το πλήρωσε στη συνέχεια ακριβά, ανεξάρτητα αν ήταν η κυβέρνηση που έσωσε τη χώρα από αυτά. Γιατί χρεώθηκε όλα τα δεινά που είχαν προκαλέσει εκείνοι που στη συνέχεια την κατηγορούσαν.

Σήμερα συμβαίνει αυτό το παράδοξο. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η πολιτική των οποίων προ του 2010 ευθύνεται για τη δημοσιονομική εκτροπή και τα χρόνια της μνημονιακής λιτότητας, να κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα για όλα τα δεινά της πολιτικής των μνημονίων που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Πώς φτάσαμε στη βαριά ήττα;

Αναμφίβολα το βασικό προεκλογικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ, το αφήγημα της απλής αναλογικής, του έγινε μπούμεραγκ. Το μένος του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου εναντίον του ήταν τόσο μεγάλο, ώστε τα μικρότερα κόμματα, που είχαν προφανές όφελος από την απλή αναλογική, η οποία άλλωστε αποτελεί πάγιο αίτημά τους, προτίμησαν να αυτοκτονήσουν πολιτικά και να αρνηθούν την ευκαιρία της προοδευτικής κυβερνητικής συνεργασίας, παρά να δικαιώσουν την προεκλογική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνέβη δηλαδή το παράδοξο, εκείνοι που είχαν εκλογικό όφελος από την απλή αναλογική να συμπλεύσουν προεκλογικά με τη ΝΔ, επιβεβαιώνοντας και ενισχύοντας το δικό της προεκλογικό αφήγημα της σταθερότητας με ενισχυμένη αναλογική.

Τούτων δοθέντων, η άρνηση της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς και κεντροαριστεράς να συνεργαστεί μετεκλογικά μαζί του, όπως και τα περί «κυβέρνησης ηττημένων» επικοινωνιακά φληναφήματα αποδυνάμωσαν το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ και εμφάνισαν τη σταθερότητα της αυτοδυναμίας σαν τη μόνη εφικτή λύση.

Παρά το γεγονός ότι στην Ευρώπη 23 από τα 27 κράτη έχουν σταθερές κυβερνήσεις συνεργασίας…

Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε γιατί εμφανίστηκε με αρνητικό και όχι με θετικό πολιτικό αφήγημα

Η βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ήττα της πολιτικής του πρότασης, γιατί απλά αυτή ούτε αφέθηκε από τα ΜΜΕ να παρουσιαστεί αναλυτικά στους ψηφοφόρους, ούτε έγινε εφικτό να αναλυθεί και να εξηγηθεί από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Εδώ υπάρχουν ευθύνες και στην κυρίαρχη κυβερνητική προπαγάνδα, που έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά όμως και στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο οποίος δεν κατάφερε να αναδείξει δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα μια ομάδα αξιόπιστων στελεχών με τεχνοκρατική επάρκεια και επιστημονική τεκμηρίωση, η οποία να εξηγήσει με την πειστικότητα του ειδικού τις θέσεις του κόμματος στην Οικονομία και την Ανάπτυξη, στην Υγεία και την Παιδεία, στην Ενέργεια, το Περιβάλλον και τις Μεταφορές.

Έτσι, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, φορτωμένα με το άγχος του σταυρού, αναλώθηκαν σε μια «μαύρη αντιπολίτευση» που αναδείκνυε τα στραβά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αντί οι πιο ειδικοί να πλαισιώνουν τον πρόεδρο και να τον ενισχύουν, παρουσιάζοντας με τεχνοκρατικά επιχειρήματα το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Απόδειξη ότι όλα τα στελέχη του Think Tank του Αλέξη Τσίπρα, επιστήμονες και τεχνοκράτες που θα μπορούσαν προεκλογικά να συνεισφέρουν στη διατύπωση προγραμματικού λόγου και στην ανάδειξη θετικής ατζέντας, αφέθηκαν χωρίς επικοινωνιακή στήριξη να κυνηγούν μόνα τους το σταυρό σε λαϊκές αγορές και σε πλατείες.

Με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί κανένας από αυτούς και αυτές, εκτός του Όθωνα Ηλιόπουλου που ηγήθηκε του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Στο κενό πολιτικού λόγου και επικοινωνιακής ανάδειξης μιας θετικής προγραμματικής πρότασης από στελέχη με τεχνοκρατική γνώση και πολιτική επάρκεια, προτιμήθηκαν τελικά στη μάχη του σταυρού προβεβλημένες τηλεοπτικές «περσόνες» που εξαργύρωσαν έτσι τη μακρά επικοινωνιακή διαδρομή τους στα κανάλια.

Η Δεξιά δηλαδή κατάφερε και επέβαλε και στην Αριστερά το δικό της αγοραίο τρόπο να πολιτεύεται.

Ένα από τα συμπτώματα αυτής της παθογένειας του κενού ανάδειξης εξειδικευμένων στελεχών ανά κυβερνητική θεματική, ήταν τα αυτογκόλ Κατρούγκαλου αλλά και άλλων στελεχών, που έπεφταν σε διαρκείς αντιφάσεις όσον αφορά στην εξειδίκευση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Την αδυναμία διατύπωσης αξιόπιστου θετικού προγραμματικού λόγου ο αντίπαλος τα αξιοποίησε στο έπακρο, για να περάσει το μήνυμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Αυτό ήταν που ηττήθηκε στις εκλογές και όχι οι προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ καθ’ αυτές.

Οι οποίες για λόγους αντικειμενικούς, επικοινωνιακού δηλαδή καταστροφικού παιχνιδιού από τους αντιπάλους, αλλά και υποκειμενικούς, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανέδειξε στελέχη με επιστημονική και τεχνοκρατική επάρκεια για να εξηγήσουν πως θα εφαρμοστεί το πρόγραμμά του, δεν ακούστηκαν καν.

Αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ

Έτσι οι ψηφοφόροι έμειναν με αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως:

  • Πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να φτηνύνει το ρεύμα, πόσο είναι εφικτή η επανακρατικοποίηση της ΔΕΗ, πόσο θα κοστίσει αυτό το  εγχείρημα, που θα βρεθούν τα λεφτά και ποια στελέχη και με ποια εμπειρία θα το αναλάβουν; Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τώρα που η ΕΕ περνά σε δημοσιονομική περιστολή των ενεργειακών επιδοτήσεων.
  • Πόσο ακριβώς κοστίζει το πρόγραμμα των αυξήσεων των μισθών και της μείωσης των έμμεσων φόρων, ποιες δαπάνες θα περικοπούν ώστε να ισοφαριστεί αυτό το κόστος και ποιες αναπτυξιακές δράσεις θα προταχθούν ώστε να φέρουν κέρδος για να αναπληρωθούν οι δαπάνες; Και βέβαια ποια στελέχη με εμπειρία και εξειδίκευση θα τα εξηγήσουν όλα αυτά και θα αναλάβουν στη συνέχεια και το δύσκολο εγχείρημα;
  • Πως θα ενισχυθεί η δημόσια χρηματοδότηση της Υγείας στο 7% του ΑΕΠ που είναι ο μέσος ευρωπαϊκός όρος και που βρεθούν οι πηγές αυτής της χρηματοδότησης; Είναι αυτό εφικτό; Ποιοι θα αναλάβουν το δύσκολο εγχείρημα;
  • Τι μεταρρυθμίσεις χρειάζεται η Παιδεία σήμερα ώστε να αναστραφεί η ταξική μεταρρύθμιση Κεραμέως, ποιες τομές χρειάζονται και πως θα ενισχυθεί η δημόσια εκπαίδευση με το 5% του ΑΕΠ, όπως συμβαίνει κατά μέσον όρο στην Ευρώπη; Κι ακόμη, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εναντίον των ιδιωτικών σχολείων και των ιδιωτικών πανεπιστημίων ή είναι αναφανδόν υπέρ της δημόσιας Παιδείας και εναντίον όσων την επιβουλεύονται; Ποιοι, με ποιες συμμαχίες και με ποιες μεθόδους θα αναλάβουν το δύσκολο έργο της ανάταξης της δημόσιας εκπαίδευσης;
  • Γιατί το δυστύχημα στα Τέμπη αντανακλά την κατάρρευση του κράτους και των δημόσιων δομών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη; Πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα ανατάξει τις δημόσιες μεταφορές και τι θα κάνει κατά προτεραιότητα για να εγγυηθεί την ασφάλεια των σιδηροδρόμων; Ποιο είναι το μέλλον των δημόσιων μεταφορών στην Ελλάδα, γιατί τα Μέσα Σταθερής Τροχιάς προτιμώνται στην Ευρώπη και πως θα επιτευχθεί η μετάβαση σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα τέτοιων ενεργειακά οικονομικών, τεχνικά ασφαλών και περιβαλλοντικά ευεργετικών μέσων και στη χώρα μας;
  • Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής και πως θα υλοποιήσει την πράσινη Μετάβαση; Ποια είναι τα εμπόδια, με ποιες συμμαχίες και από ποιους αυτό θα επιτευχθεί;
  • Πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα επιτύχει τη διαχείριση των κόκκινων δανείων ώστε να μην χαθούν τα 700.000 κόκκινα σπίτια; Με ποιες τεχνικές θα γίνει η ρύθμιση των χρεών, που θα βρεθούν τα λεφτά και ποιοι θα αναλάβουν το εγχείρημα;
  • Τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την έρευνα και την καινοτομία, ποια η σχέση της έρευνας με την αγορά και πως θα αναστραφεί το brain drain για να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω στην Ελλάδα; Υπάρχουν «καλά παραδείγματα»; Ποιοι θα αναλάβουν και πως θα κινηθούν;
  • Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ εχθρικός με τον ιδιωτικό τομέα και την αγορά, όπως η ΝΔ ισχυρίζεται ή μήπως επιδιώκει μια νέα δυναμική ισορροπία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού; Τι θα κάνει με τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων αγαθών, οργανισμών και υπηρεσιών και πως θα λειτουργήσει η οικονομία με την ισορροπία που ο ΣΥΡΙΖΑ επαγγέλλεται; Τι θα είναι με δημόσιο χαρακτήρα και τι θα λειτουργεί ιδιωτικά στο ενδεχόμενο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Ποια τα εμπόδια και με ποιους αυτά θα νικηθούν;
  • Τι σημαίνει «Δίκαιη Ανάπτυξη» και κατά πόσο είναι εφικτή σε έναν κόσμο αγοραίο και δομημένο με νεοφιλελεύθερα υλικά; Μπορεί να υπάρξει Βιώσιμη Ανάπτυξη με ίσες ευκαιρίες για όλους, εν μέσω δυνάμεων αγοράς και κατά πόσο είναι συμβατό το κοινωνικό κράτος με την αναπτυξιακή πορεία της χώρας; Ποιο το κόστος και ποιοι θα ηγηθούν;

Το λάθος του ΣΥΡΙΖΑ με δυο λόγια είναι ότι δεν πέρασε στο παρασύνθημα της ανάλυσης του κυβερνητικού του προγράμματος σε μια σειρά από θεματικές, ενόψει εκλογών.

Κατήγγειλε επαρκώς την πολιτική Μητσοτάκη, αλλά δεν μπήκε στη λεπτομέρεια να εξηγήσει τη δική του κυβερνητική πρόταση, το δικό του πολιτικό όραμα δηλαδή, με τεχνοκρατικούς όρους και με επιστημονική επάρκεια.

Οπότε δεν έπεισε για την εφικτότητα του προγράμματός του.

Ο κόσμος δεν απορρίπτει τη δημόσια Υγεία, τη δημόσια Παιδεία, τη ρύθμιση των χρεών και την αύξηση των μισθών. Ούτε επιβραβεύει τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα. Απλώς δεν πιστεύει ότι η μετάβαση σε μια άλλη κατάσταση είναι εφικτή.

Και κυρίως, δεν πιστεύει ότι αυτό είναι εφικτό από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.

Και γι’ αυτό επιλέγει εκείνα που έχει στο χέρι. Επιδόματα, κουπόνια και χαμηλόμισθες θέσεις προσωρινής εργασίας από εκείνους που ξέρουν, αποδεδειγμένα, να τα εφαρμόσουν.

«Πάμε κι όπου βγει»

Γιατί δεν αρκεί να υπόσχεσαι έναν καλύτερο κόσμο.

Πρέπει να μπορείς να πείσεις και ότι αυτός είναι εφικτός.

Κι ακόμη περισσότερο, πρέπει να μπορείς να πείσεις ότι εσύ και ξέρεις και μπορείς να τον πετύχεις. Με επιστημονικές γνώσεις, με τεχνοκρατική εμπειρία και με σκληρή δουλειά.

Η αντιστροφή του πολύ κακού αποτελέσματος στις επόμενες εκλογές είναι εφικτή, για όσους έλαβαν το μήνυμα.

Την αντιπαλότητα του πολιτικοοικονομικού συστήματος δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε. Είναι ανίκητη.

Μπορούμε όμως να πείσουμε μέσα σε ένα μήνα τους ψηφοφόρους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αξίζει να υπερψηφιστεί γιατί όσα υπόσχεται έχει όχι μόνο την πολιτική θέληση, αλλά κυρίως και το στελεχιακό δυναμικό και τις γνώσεις και τις ικανότητες να τα κάνει πράξη.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι τεράστιο κεφάλαιο και πρέπει να προστατευτεί για να μη σπαταληθεί.

Κι ο ΣΥΡΙΖΑ η μόνη ελπίδα για τα εκατομμύρια φτωχών και αδικημένων ανθρώπων, που ψηφίζουν ό,τι τους φαίνεται πιο ρεαλιστικό.

«Κάλλιο πέντε και στο χέρι…» σκέφτονται τα εκατομμύρια των πολιτών που ψήφισαν ΝΔ.

Μια πρόταση λοιπόν στη δύσκολη σημερινή συγκυρία είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να αναδείξει τον δικό του κόσμο, σαν ένα κόσμο εφικτό. Και την αξιοκρατία που υπόσχεται όταν με το καλό γίνει κυβέρνηση, να την κάνει πράξη από τώρα, πριν από τις επόμενες εκλογές.

Να αναδείξει μια νέα ομάδα άξιων, εκπαιδευμένων και έμπειρων στελεχών που με ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα θα αλλάξουν την Ελλάδα.

Γιατί για να αλλάξεις κάτι δεν αρκεί να το θέλεις. Πρέπει να ξέρεις καλά και πως λειτουργεί και τι χρειάζεται η μετάβασή του σε μια άλλη, καλύτερη κατάσταση.

Αυτό το γνωρίζει ο κόσμος και αυτό περιμένει από τις εκλογές. Όχι μόνο υποσχέσεις και χαμόγελα αλλά, κυρίως, εγγυήσεις για τη μετάβαση σε έναν πιο δίκαιο κόσμο.

Αυτές τις εγγυήσεις πρέπει να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στο μήνα που έρχεται.

Αν δεν τα καταφέρει, αλίμονο στην Ελλάδα και στους ‘Έλληνες!

About Author

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *