Η αποχή ρεκόρ από τις εκλογές δεν αποτελεί έκπληξη
Οι ειδήσεις χωρίς εξαρτήσεις
Οι αυτοδιοικητικές εκλογές επιβεβαίωσαν την πολιτική, ιδεολογική και εν γένει αξιακή κυριαρχία-ηγεμονία της Δεξιάς. Από τη διαφαινόμενη επικράτηση των υποψηφίων του βασικού κόμματος της(της ΝΔ) η οποία αμφισβητείται κυρίως από άλλους Δεξιούς υποψηφίους, έως τους κάθε λογής Μπέους, οι οποίοι, πιστέψτε με, είναι πολλοί ανα την επικράτεια.
Το αναμενόμενα, πολύ κακό αποτέλεσμα των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν άδικο να χρεωθεί στη σημερινή ηγεσία του, της οποίας όπως γνωρίζεται δεν είμαι υποστηρικτής. Οφείλεται κατα τη γνώμη μου, στη μακροχρόνια απουσία στρατηγικής για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία επιχειρήθηκε να υποκατασταθεί απο παραγοντισμούς, ευκαιριακές συμμαχίες και ένα αέναο πολιτικό άρπα-κόλα που άλλωστε χαρακτήρισε και τη γενικότερη πολιτική συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ όλο το προηγούμενο διάστημα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε βαθειά, πολιτική, στη πραγματικότητα, υπαρξιακή κρίση ήδη απο τις βουλευτικές εκλογές που προηγήθηκαν. Η τρέχουσα κατάστασή του, σε όλα τα επίπεδα, δεν με κάνει αισιόδοξο πως θα μπορέσει να τη ξεπεράσει.
Απο αυτή τη παραπάνω κρίση, δε φαίνεται πως μπορεί να επωφεληθεί το ΠΑΣΟΚ, με προβλήματα στρατηγικής και ηγεσίας, σε αντίθεση με το ΚΚΕ που επιβεβαιώνει πως αποτελεί ως ένα βαθμό, χώρο υποδοχής εκλογικών κοινών, λαϊκών στρωμάτων και νεολαίας που εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ (όσων δεν επέλεξαν την αποχή). Παρά τα “μετωπικά” βήματα που κάνει το ΚΚΕ όσο συνεχίζει να παραπέμπει την εξουσία σ ένα πολιτικό επέκεινα θα συνεχίσει να παραμένει στη καλύτερη περίπτωση ένα μικρομεσαίο κόμμα διαμαρτυρίας ανάμεσα στη καταθλιπτική κυριαρχία της Δεξιάς.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η Καλλικρατική Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι αχανείς δήμοι και το τέλος της κοινοτικής παράδοσης, έστρωσαν το δρόμο στη κυριαρχία των οικονομικών συμφερόντων και στην αναπαραγωγή τοπικών πελατειακών δικτύων.
Με βάση όλα τα παραπάνω, δεν μπορεί να αποτελεί έκπληξη, η αποχή ρεκόρ από τις εκλογές.

