“Απόψεις… με Άποψη” – Θεόφιλος Σιχλετίδης: Αντίο αφεντικό… σήμερα… Τεχνικά μιλώντας… τότε… Κάπου φτάνει με αυτή την…ανάγκη να μαλώνουμε
Podemos Newsroom
ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ – ΕΛΛΑΔΑ – ΑΠΟΨΕΙΣ – ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΣΙΧΛΕΤΙΔΗΣ
Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2026
Κείμενο: Θεόφιλος Σιχλετίδης
“Απόψεις… με Άποψη”
Αντίο αφεντικό…
Τεχνικά μιλώντας…
Τον Οκτώβρη του 1994 οι Cranberris κυκλοφορούν, που λέγαμε την εποχή εκείνη, το άλμπουμ No Need To Argue και… ανατινάζουν το σύμπαν με το Zombie.
Την εποχή εκείνη μόλις είχα τελειώσει – με μεγάλη επιτυχία μπορώ να πω – τη Σχολή Δημοσιογραφίας του Αλέξανδρου Μαραντζίδη, το ΕΚΕΣ, και δούλευα στις ανακαινίσεις των μαγαζιών του Λάκη του Ραπτάκη, που ήταν τότε κάτι σαν ο βασιλιάς της νύχτας, αλλά και της μέρας εδώ που να λέμε, της Θεσσαλονίκης.
Όταν φτιάχναμε το Loft – στην Παύλου Μελά, εκεί που σήμερα είναι το ERGON – είχε πιο δίπλα ένα δισκάδικο που έβαζε τέρμα και ξανά και ξανά το Θα Βάλω Τα Μεταξωτά του Σωκράτη Μάλαμα, που το τραγουδούσε η Μελίνα Κανά, και εμείς εργάτες, με ένα γάτο – τίγρη μάλιστα που τον πήραμε λίγο μετά από τη Ρακτιβάν, κάτω από το σπίτι της Λιζέτας της αδελφής της Μελίνας, το ρίχναμε στο τραγούδι καθώς κουβαλούσαμε τα μπάζα, έξω, και τις γυψοσανίδες, μέσα.
Η… καριέρα μου στις ανακαινίσεις, ξεκίνησα στην Αλυσίδα να σκουπίζω και έφτασα στο Loft βοηθός λουστραδόρου, ολοκληρώθηκε τα Χριστούγενα του 1994, όταν μάζεψα κάποια λεφτά για να φύγω στην Ιρλανδία, που είχε πάει η Μαρίνα στο Δουβλίνο για Εράσμους στο Τρίνιτι.
Σκάω λοιπόν Δουβλίνο Πρωτοχρονιά του 1995, την πρώτη μέρα της Κατάπαυσης του Πυρός, με μία… διακριτική παρακολούθηση από την ΕΥΠ – μπορεί ακόμα τότε να την έλεγαν ΚΥΠ – α ρε Θεοδώση, και παντού να παίζουν στέρεο όλα τα τραγούδια από το No Need To Argue, αλλά κυρίως το Zombie.
Τεχνικά μιλώντας ακόμα και στις Pub που δεν είχε μουσική πήγαινες για κατούρημα – και πάω συχνά γιατί πίνω ένα βαρέλι μπύρα – και τις τουαλέτες είχε ηχεία και άκουγες το Zombie.
Τι θέλω να πω.
Κάπου φτάνει με αυτή την…ανάγκη να μαλώνουμε.
Ή να μαλώνουνε – έχω πάψει να μαλώνω εδώ και καιρό – όλοι και όλες αυτοί και αυτές που έδωσαν τόσες μάχες απέναντι στους Νόμιμους Ιδιοκτήτες της Χώρας δίπλα, ώμο με ώμο.
Με διαφωνίες, με πολλές διαφωνίες, με τα προσωπικά τους, με κολλήματα και κόμπλες, αλλά με κοινό στόχο, αλλά απέναντι στο σχέδιο “χειρόφρενο” της πολύ… ασυμβίβαστης Αριστεράς που φοβήθηκε την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου.
Υπάρχει ανάγκη από μία… Κατάπαυση Πυρός.
Και κάπου φτάνει, τεχνικά μιλώντας, με όλη αυτή τη μικροαστική μαλακία.
*
***
🇬🇷
►Διαβάστε επίσης…
About Author
