Μιχάλης Στρατάκης: Πολιτική εκτέλεση άνευ δίκης και καταδίκης

Μέσα σε λίγες μέρες…

Έκοψαν, στη διαδικασία της ανακοίνωσης, το όνομα στενού φίλου του από το ψηφοδέλτιο, αναγκάζοντας τον να εκραγεί και να καταγγείλει «διαδρόμους» και «διαδρομιστές».

Περίμεναν την έκρηξη του και εμφανίστηκαν οι «πηγές» με τα «περίστροφα», λούζοντας τον με μύρια όσα απαξιωτικά και απειλητικά.

Την άλλη μέρα, οι 157 της ΝΔ, ήραν την βουλευτική ασυλία του, για να ξανασυρθεί στα δικαστήρια. Κατά τη διαδικασία, τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, ήταν σχεδόν άδεια, αλλά το μήνυμα που του στάλθηκε παραήταν «γεμάτο».

Τρεις μέρες μετά, εξαιτίας μιας ανάρτησης του, ξαναεμφανίστηκαν οι «πηγές» με τα κουμπούρια και, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον πέταξαν έξω από το ψηφοδέλτιο, διαρρέοντας πως το ‘καμαν…με εντολή Τσίπρα.

Και, ω του θαύματος, μια ώρα αργότερα, πλημμύρισαν τα δελτία ειδήσεων με την πληροφορία πως ένας εισαγγελέας έβαλε μπρος τη διαδικασία δίωξης σε βάρος του, για την ίδια ανάρτηση.

Φυσικά, δεν μιλάμε για «δολοφονία χαραχτήρα».

Μιλάμε για στήσιμο του στον τοίχο, για πολιτική εκτέλεση, σκέτη.

Βεβαίως, άνευ δίκης και καταδίκης.

Ας ελπίσουμε ότι πρόκειται για «εικονική εκτέλεση» ή ότι τα όπλα του «αποσπάσματος» θα πάθουν εμπλοκή πριν το παράγγελμα «πυρ»…

Γιατί τα γράφω όλα τούτα;

Διότι…

«Δεν θέλω αθρώπου το κακό,

μα και στο δίκιο απάνω,

και με τον ίδιο το Θεό,

αν χρειαστεί τα βάνω».

About Author