Πέραμα: Τα καζάνια του θανάτου, το κεφάλαιο και η άδεια να καούμε ζωντανοί – Παρέμβαση του ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ στα γραφεία της Coral A.E. του Ομίλου Βαρδινογιάννη στο Μαρούσι
Podemos Newsroom
ΕΛΛΑΔΑ – ΚΟΣΜΟΣ – ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΑΝΑΚΑΚΗΣ – ΚΡΗΤΗ ΡΕΘΥΜΝΟ
Γράφει ο Δημήτρης Τζανακάκης
Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2026
● Πέραμα: τα καζάνια του θανάτου, το κεφάλαιο και η άδεια να καούμε ζωντανοί – Παρέμβαση του ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ στα γραφεία της Coral A.E. του Ομίλου Βαρδινογιάννη στο Μαρούσι
(Μην μας πει τώρα ο κύριος Ιωάννης Βαρδινογιάννης, ο Γιάννης του Βαρδή εννοώ, μην γίνει παρανόηση- ότι …τίποτα δεν ξέρει, ή ότι γνωρίζει μεν το πρόβλημα αλλά δεν έχει κεφάλαια να το λύσει… Να μας πει μήπως, πόση είναι η υπερκερδοφορία της MOTOR OIL, και συνολικά του Ομίλου από την ληστρική εκμετάλλευση που κάνει; | Θα επανέλθουμε!… Πολλά καζάνια αρπάξανε φωτιά!…-Δ.Τζ.)
| Η παρέμβαση του Ρουβίκωνα στα γραφεία της Coral A.E. στο Μαρούσι δεν ήταν ούτε «ακτιβιστικό πυροτέχνημα» ούτε πράξη εντυπωσιασμού. Ήταν πολιτική πράξη αναγκαία. Γιατί στο Πέραμα, πριν λίγες μέρες, γλιτώσαμε στο παρά πέντε ένα βιομηχανικό έγκλημα αδιανόητης έκτασης. Μια φωτιά έφτασε σε απόσταση αναπνοής από τις δεξαμενές καυσίμων – τα γνωστά «καζάνια του θανάτου» – μέσα σε μια πλήρως κατοικημένη εργατούπολη, με μία και μοναδική έξοδο διαφυγής.
Αν είχε συμβεί το μοιραίο, θα προσθέταμε ακόμα ένα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στη μαύρη λίστα του Ματιού και των Τεμπών. Όχι από αμέλεια, αλλά από επιλογή. Γιατί η ύπαρξη αυτών των εγκαταστάσεων μέσα στον αστικό ιστό δεν είναι λάθος. Είναι πολιτική απόφαση.
…
● Η προκήρυξη του ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ:
[Βόρειος Τομέας Ρουβίκωνα] Παρέμβαση στα γραφεία της Coral A.E. στο Μαρούσι, την Τρίτη 27 Ιανουαρίου, για τις άκρως επικίνδυνες φωτιές στις δεξαμενές καυσίμων στο Πέραμα
Εκεί που νομίζουμε ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι χειρότερο και απειλητικότερο για τις ζωές μας, έρχεται μια τέτοια είδηση και μας προσγειώνει στην πραγματικότητα – στην πραγματικότητα του καπιταλισμού, της απόλυτης αρχής δηλαδή ότι το κέρδος κάποιων είναι ανώτερο και πολυτιμότερο από οποιονδήποτε και οτιδήποτε άλλο.
Πριν από λίγες ημέρες γλυτώσαμε τελευταία στιγμή μια παρ’ολίγο τεράστια και άκρως καταστροφική τραγωδία, αυτή της φωτιάς στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων στο Πέραμα, γνωστά και ως «καζάνια του θανάτου». Με τη φωτιά να καίει σε απόσταση αναπνοής από αυτά, ο κίνδυνος να τιναχτούμε στον αέρα έγινε άμεσος, πρωτίστως για τους κατοίκους του Περάματος, των γύρω περιοχών και για τους εργαζομένους στο λιμάνι, εκ των οποίων δεν θα σωζόταν κανείς καθώς η μόνη διαφυγή θα ήταν στη μία και μοναδική είσοδο-έξοδο, που βρίσκεται στο σημείο των δεξαμενών.
Κάτι τέτοιο θα ερχόταν να προστεθεί στη μαύρη λίστα με τα κρατικά εγκλήματα (Μάτι, Τέμπη κ.α.) και εμείς θα θρηνούσαμε ακόμα περισσότερους ανθρώπους της τάξης μας που είχαν την ατυχία να ζουν ή να εργάζονται κοντά στις δεξαμενές του καπιταλισμού.
Αυτό που έγινε πριν λίγες ημέρες όμως δεν είναι καινούριο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ξεσπά φωτιά σε αυτές τις δεξαμενές. Δεν θα πάμε τόσο πίσω στις πολλαπλές εκρήξεις τη δεκαετία του ‘60. Το 2019 μόνο, άλλες δύο πυρκαγιές εκδηλώθηκαν σε απόσταση αναπνοής από τα καζάνια και οι κάτοικοι του Περάματος είχαν φέρει και τότε, δημόσια, την ανάγκη μεταφοράς, εκτός οικιστικού ιστού, των δεξαμενών των εταιρειών πετρελαιοειδών, των «καζανιών του θανάτου». Φυσικά, δεν είχαν εισακουστεί. Το αποτέλεσμα; Από τότε, 140 καζάνια γεμάτα πετρελαιοειδή αποτελούν μια πιθανή βόμβα μεγατόνων στον αστικό ιστό, πάνω στο μοναδικό δρόμο διαφυγής σε περίπτωση ατυχήματος, πολύ κοντά σε σχολεία, στα οποία βρίσκονται πάνω από 1.000 μαθητές και εκπαιδευτικοί. Οι κάτοικοι του Περάματος, με συνεχείς αγώνες, είχαν καταφέρει κάποια στιγμή να σταματήσουν τη λειτουργία αυτών των δεξαμενών/βομβών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όμως, με τη σύμφωνη γνώμη βέβαια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αποφάσισε την πλήρη επαναλειτουργία τους και τα «καζάνια του θανάτου» ξαναζωντάνεψαν στα πλαίσια ενός «αναπτυξιακού σχεδίου» στην περιοχή, της ανάπτυξης δηλαδή των κεφαλαίων και των μονοπωλίων που εκμεταλλεύονται το λιμάνι του Πειραιά εδώ και χρόνια.
Η πρόσφατη φωτιά στα καζάνια, μια φωτιά σε πλήρως κατοικημένη περιοχή δηλαδή, όπου έχουν τοποθετηθεί εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων, ξαναφέρνει στο σήμερα τον πραγματικό κίνδυνο για ένα βιομηχανικό ατύχημα-έγκλημα αδιανόητης έκτασης. Πέρα από αυτό όμως, υπάρχουν και άλλα ζητήματα με τη λειτουργία των καζανιών στην περιοχή, με βασική υπεύθυνη για όλα αυτά την Coral A.E., εταιρεία πετρελαιοειδών και χημικών, μέλος του ομίλου Motol Oil, συμφερόντων Βαρδινογιάννη, που διαχειρίζεται και το δίκτυο πρατηρίων Shell στην Ελλάδα.
Εδώ και χρόνια, καταγράφεται μια αρκετά υψηλή συγκέντρωση βαρέων μετάλλων σε ασθενείς από τις περιοχές Δραπετσώνας, Κερατσινίου και Περάματος, μέταλλα τα οποία γνωρίζουμε ότι συμβάλλουν σημαντικά στην εμφάνιση καρκίνου, κυρίως του πνεύμονα. Επίσης, οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, αναγκάζονται να ζουν με, και να αναπνέουν συνεχώς, τη βρώμα και τη δυσωδία που αναβλύζει από αυτά τα καζάνια των τεσσάρων εταιρειών (Coral, Avin, Jetoil, Ετεκα) στο Πέραμα και Oil One σε Δραπετσώνα-Κερατσίνι) που γενικότερα κάνουν κουμάντο στην περιοχή.
Βλέπουμε, δηλαδή, ότι κράτος και κεφάλαιο έχουν διαμορφώσει ένα τέτοιο πλαίσιο γύρω από τα βιομηχανικά τους συμφέροντα που αφενός δηλητηριάζουν την ήδη επιβαρυμένη ατμόσφαιρα της εργατούπολης του Περάματος, αφετέρου επιτρέπουν τη λειτουργία επικίνδυνων υποδομών δίπλα στα σπίτια μας. Το κερασάκι στην τούρτα: δυο ημέρες μετά τις φωτιές και την παρ’ολίγο αδιανόητη καταστροφή, το υπουργείο καταστροφής του περιβάλλοντος και ενέργειας ανανέωσε την άδεια εμπορίας πετρελαιοειδών της Coral A.E. για άλλα 5 χρόνια, αρκεί αυτή να καταβάλλει εμπρόθεσμα τα ετήσια τέλη και τις ελάχιστες εισφορές της. Τόσο κοστολογούνται οι ζωές μας. Εν προκειμένω, και αρκετά φτηνά.
Έχουμε ξαναμιλήσει για τη θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου, για τα μονοπώλια των εταιρειών πετρελαιοειδών και για όλες τις κυβερνήσεις που ανανεώνουν συνένοχα τις άδειες αυτών των υποδομών.
Έχουμε συγκρουστεί, και θα συνεχίσουμε να συγκρουόμαστε, με τη νεοφιλελεύθερη κυριαρχία στους τόπους, στην υγεία και στις ζωές μας.
Δεν φτάνει η βίαιη ιδιοποίηση της εργασίας από το κεφάλαιο και η γενικότερη αποδυνάμωση των εργαζομένων; Πρέπει να δουλεύουμε και με κίνδυνο να καούμε ζωντανοί;
Όσο αφήνουμε να ορίζονται οι ζωές μας από κυβερνήσεις και από μια χούφτα επιχειρηματιών, θυσιάζεται η ασφάλεια, η υγεία μας και το περιβάλλον, στον βωμό της κερδοφορίας τους.
Αλληλεγγύη στους κατοίκους του Περάματος.
- ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
- ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΕΣΕΙΣ
…
Ρουβίκωνας
https://www.facebook.com/rouvikonas.r
http://vathikokkino.gr/
|||||
***
🇬🇷
►Διαβάστε επίσης…
About Author
